Copy SMS

Ես սիրում եմ գարնան անձրևը հորդառատ,

Ես սիրում եմ գարնան անձրևը հորդառատ, - գարուն, անձրև, բանաստեղծություն


Ես սիրում եմ գարնան անձրևը  հորդառատ,
Երբ գալիս է գիշեր ու զօր անընդհատ,
Երբ հալեցնում, ջուր է դարձնում ձյունը պաղ,
Որի տակին քուն է մտել սերմը վաղ...


Իսկ անձրևից հետո պայծառ արեգակ,
Երբ ծիլերն են հասակ առնում շարունակ,
Երբ կանաչն է շողին տալիս արտերում,
Նոր արթնացող մանկան ժպիտն աչքերում...


Երբ երփներանգ ծիածանն է կամարել,
Իր կամուրջով երկու սարեր է կապել...
Օ՜՜, այդ պահին մի նոր սիրտ եմ ես առնում,
Ոսկե երազ, հեռուներում սավառնում...


Ես սիրում եմ գարնան անձրևը հորդառատ, - գարուն, անձրև, բանաստեղծություն


 




Եթե հանդիպես անհաջողության,
Հիշիր ամեն մարդ ճաշակել է այն,
Չի եղել մի մարդ խաբված չլինի,
Մի հիվանդություն տարած չլինի,
Լացած չլինի...
Ամենահզոր մարդիկ էլ անգամ
Հուսահատվել են փնտրել բարեկամ
Եթե այդպես է, եղիր միշտ հպարտ,
Որ ծնվել ես մարդ:




Ես սիրում եմ գարնան անձրևը հորդառատ, - գարուն, անձրև, բանաստեղծություն


 


Սեղանիս վրա դատարկ նամակն այս, 
Գնալուց առաջ որ դու ես թողել
Եվ հրաժեշտի խոստումը այդ սուտ, 
Որ որոշել եմ էլ քեզ չսիրել,
Այստեղ սենյակում, որտեղ շատ օրեր,
Մենք զրուցել ենք մինչև առավոտ,
Որտեղ մեր վերջին շունչը չի կորել, 
Տարրալուծվում է անկուշտ մի կարոտ։
Եվ կիսատ, ինչպես շատերը կասեն, 
Ես ծամում եմ իմ մազերը երկար,
Ես հավաքում եմ իմ հայելիների
Արտացոլանքի ժպիտը տկար,
Եվ հորինում եմ, թե ամեն բան էլ
Այս կյանքում գալիս ու անցնում է լուռ,
Եվ այդ լռության հորինած ցավում
Ես մեզ եմ գտնում լքված ու տխուր։
Ի՛մ տարերք, ի՛մ հող, ի՛մ ջուր, օ՛դ , կրա՛կ, 
Լսում ես հիմա, ես քեզ եմ կանչում,
Ու իմ ձեռքերով հորինած ցավից
Ես վախենում եմ, բայց չեմ ամաչում։
Դու գիտես՝ որքան հպարտ է հոգիս
Ու ինչքան սառն են դատում մտքերս,
Բայց ինչպես առաջ, մնա դու կողքիս 
Եվ նուրբ խնամքով շոյիր հետքերս։
Դու գիտես՝ որքան հպարտ եմ, ի՛մ սեր,
Եվ գիտես, որ ես չեմ վերադառնում,
Բայց գիտես նաև, որ այս նոր խաղում 
Ես ոչ ապրում եմ, ոչ էլ մահանում։
Իսկ հետո նորից գիշերը հանդարտ
Կփոխվի մի նոր ցուրտ առավոտի,
Եվ մեզ, սիրելի՛ս, կսպասվի նորից
Մի երկար գիշեր անզուսպ կարոտի...
Մենք գիտենք՝ որքան դժվար է հիմա 
Սիրել ու լինել իրարից հեռու,
Ես եմ հեռացել, բայց դու՛ ետ դարձիր, 
Խոստացի՛ր, որ էլ չեմ հեռանալու։