Copy SMS

Մի անհայտ պատանու օրագրից

ՊԱտմությունս ձեզանից կխլի ընդամենը մի քանի րոպեներ խնդրում եմ մի զլացեք կարդացեք ամբողջովին:

Մի անհայտ պատանու օրագրից - պատանի, աղջիկ, սեր


Ես սիրում եմ քեզ:Սիրում եմ առանց պատճառի,սիրում եմ ուղղակի,խենթի պես:Կյանքիս հորձանուտում միակ պայծառ կետը դու էիր:Հավատացնում էիր, որ նույն պայծառ կետը ես էի քո համար..........Մենք երկուսսել որբ էինք:Որբ էինք թե ծնողներից թե կյանքից:Սակայն իրար ունեինք:Որբանոցում մեծացած որբեր էինք,,,,որ առաջին անգամ հենց որբանոցում գտանք իրար..........Չգիտեմ կարծես շնորհակալ եմ Աստծուց

որ որբ եմ եղել և որբանոցում գտել եմ քեզ.....Բայց....
Ա˜խ այդ բայցը...
Բայց ավաղ արդեն ես եմ հրեշտակ սև թևերով....Հիմա հիվանդանոցում անօգնական պառկած ես դու:Եկել թևերս սփռել եմ շուրջդ.........ոչինչ չեմ անում,,,ուղղակի խոսում եմ:Ա˜խ միթե այժմ բացի խոսելուց կարող եմ ուրիշ բան անել:Եսասերի նման քեզ միայնակ թողելով հեռացա կյանքից մտածելով անդրշիրիմյան լավ կյանքի մասին...Բայց ինչ կյանք առանց քեզ?Անիծում եմ այն չարաբաստիկ օրը,որմեքենայիս ղեկին քնելով ոչնչացրի թե ինձ թե քեզ..Սակայն չոչնչացրի մեր սսերը....Անկարող էի ոչնչացնել......Թեկուզ հիմա բայց դեռ առաջվա պես սիրում եմ,խենթի պես:Քեզ թողեցի միայակ:Այժմ սիրտս հաշմանդամ է,,չկաս դու չկամ ես........
Ինձ հարց եմ տալիս արդյոք ում էինք խանգարում մենք մեր սիրով?Միթե կար այն մեկը,,որին ավելորդ էր թվում մեր անդամալույծ կյանքի միակ իմաստը սերը?
Մի գուցե օրերից մի օր դու էլ կգաս ինձ մոտ:Վախենամ այդ ժամ սերդ մարած լինի:Մարած լինի փոքրիկ սրտումդ տեղավորված հսկայական զգացմունքը:Մարած լինի հիշողությունդ,,մեր լավ օրերը:
Ցնդելեմ միթե?ԵՍասերի նման քեզ միայնակ թողելով հանդերձ քեզ եմ մեղադրում?Դու իմ երկնային հրեշտակ,հրեշտակ մի մեծ ցավ սրտում պահած...ցավ, որ տանջում է քեզ,,չի թողնում ոտքի կանգնես,,առաջ գնաս,,շարունակես կյանքդ:Կանգնել ես կյանքի խաչմերուկում,,սակայն խոչնդոտ չես հանդիսանում ուրիշների համար:Կանգնած ես քարացած արձանի պես,,կողքովդ անցնում են մարդիկ,,վրադ չեն սևեռում անգամ իրենց արհամարհական  հայացքները:Կարծես քարից լինեն:Մեղադրում եմ ուրիշներին,,սակայն միակ մեղավորը ես եմ:Ինչպես կարող էի քեզ մենակ թողնել:Նստած եմ կողքիդ,,նայում եմ քեզ,,նույն գեղեցկուհին ես,,ոչինչ չի փոխվել,,անգամ այդ սփռթնած հայացքդ չի քցում տեսքդ:Մեկ-մեկ բացում ես աչքերդ նորից փակում:Աչքերիդ մեջ նորից արտացոլում ես այդ ցավը:Այդ սև ցավը ես եմ:Իմ հրեշտակ չե ուզում խանգարել քեզ:Քո քունը:Կանցնեն օրեր,,ամիսներ,,տարիներ..Գուցե տարիների ընթացքում կմոռանաս ինձ:Կփորձես շարժվել խաչմերուկից դեպի առաջ:Խոսք եմ տալիս քեզ երբեք չեմ խանգարի :

Բայց ամեն ամանորյան երեկո միայնակ կզարդարես եղևնին,,սեղան կքցես մեկ հոգու համար,,կնստես պատուհանի մոտ,,կհիշես որբանոցը ,,որտեղ գտանք իրար:Մի գուցե մի ամանորյա երեկո կգաս շիրմիս հյուր,,կհիշես ինձ կարտասվես:Հոգնած,,գլուխդ կդնես շիրմիս ու քուն կմտնես:Առավոտյան կարթնանաս հրեշտակի թևերով,,արցունքներդ աչքիդ սառած,,այդ ժամ խոստանում եմ կգամ քո մոտ ամուր կբռնեմ ձեռդ,,հրեշտակի թևերով կբարձրանանք երկինք և այլևս երբեք բաց չեմ թողի ձեռքդ:

Ես սիրում եմ քեզ...


Մի անհայտ պատանու օրագրից - պատանի, աղջիկ, սեր

12

18

2925