Copy SMS

Մի պատմություն Իրական կյանքից...

Մի պատմություն Իրական կյանքից... - զինվոր, կարոտ, անհանգստություն, աշուն

Արդեն երկրորդ օրն էր, երկու անձրևային օր, մռայլ և տխուր... Արդեն երկրորդ օրն էր ինչ նրանից լուր չկար. ,,տեսնես ինչպե՞ս է, ի՞նչ է անում, հաց կերե՞լ է, գիշերը հո չ՞ի մրսել,,.. երկու օր անընդմեջ Լիլիթի գլխում միայն այս հարցերն էին, որոց ոչ ոք չէր կարող պատասխանել, բացի մեկից... Այսօր լռացավ Կարենի ծառայության 368-րդ օրը, 366-րդ օրից սկսած Լիլիթը լուր չուներ Կարենից:  Ինչ ասես որ չէր անցնում խեղճ աղջկա մտքով: Կարենը Հադրութում էր ծառայում, նրան արդեն մեկ ամիս է ինչ տարել էին սահման: Եվ չնայելով որ բավականին վտանգավոր է, նա ամեն կերպ այնտեղից զանգում էր Լիլիթին, քանի որ առանց իրար բարի գիշեր ասելու, նրանք չէին կարողանում քնել. Երկու սարսափելի գիշեր Լիլիթի համար,.. Նա վախենում էր մտածել մի բան. ..իսկ եթե վիրավո՞ր է, ոչ, այդպիսի բան չի կարող լինել, նա ուժեղ է, նա խելացի է և ուշադիր, նրա մոտ ամեն ինչ կարգին է, նրան ոչինչ չի պատահել, իսկ ինչու չիիի զանգուուում, ինչու լուր չունեեմ Մի պատմություն Իրական կյանքից... - զինվոր, կարոտ, անհանգստություն, աշուն,,, : 


Սահմանում վիճակը վատ էր, արդեն 14 զինվոր էր մահացել, 16-ը վիրավոր էին, մի գուցե նրանցից մեկը Կարենն էր... Նրանք երեք տարի է ինչ իրար ճանաչում էին: Եվ հետաքրքիրը այն է, որ նրանց կյանում ամենակարևոր իրադարձությունները   կապված են երեք թվի հետ, երեք անգամ նրանք պատահական հանդիպեցին և ժպիտներով փոխանակվեցին, չորրորդ անգամը Կարենը մոտեցավ Լիլիթին և նրանք սկսեցին հանդիպել ավելի հաճախ, նրանց հանդիպումից երեք ամիս էր անցել, և Լիլիթը անվճար ընդունվել էր համալսարան: 

Որպես կարգապահ և լավ ծառայող, Կարենենց տուն պատվոգրեր էին ուղարկել, նա հիանալի անձնավորություն էր, լավ մարդ:    

Ամեն անգամ, երբ հանդիպում էին, ավելի ու ավելի էին սկսում սիրել իրար, նորից ու նորից էին սիրահարվում իրար, այնքան ընդհանուր բաներ ունեին, երկուսն էլ սիրում էին քայլել երեկոյան, սիրում էին գնալ այգի, սիրում էին անձրևը: Նրանք հաճախ էին վիճում, բայց այդ վեճերը ավելի ամուր էր դարձնում նրանց կապը... Լիլիթը հասարակ մի աղջիկ էր, ոչ այնքան գեղեցիկ, սակայն Կարենի համար նա մի ամբղջ աշխարհ էր, ամենագեղեցիկը, ամենաբարին, ամենախելացին, ամենահամեստը... Նրանց մեջ կար մի արտասովոր կապ, մի յուրօրինակ զգացում, կարծես մի ամբողջ կյանք ճանաչել են իրար:

    Լիլիթը աչքը չէր կտրում բջջայինից, սպասում էր Կարենի զանգին, ինքն էր զանգում, սակայն Կարենի ձայնի փոխարեն լսվում էր մի քնքուշ ձայն, բայց ոչ սիրելի նախադասությամբ ,, Համարը ժամանակավորապես անհասանելի է,,.. Լիլիթի մտքերը տակն ու վրա էին եղել, էլ չգիտեր ինչ մտածեր, ում հետ խոսեր որ սիրտը թեթևանար... Արդեն երեկո էի, անձրևոտ, ռայլ, մութ, եղանակը համընկել էր Լիլիթի տրամադրության հետ: Ինչքա՜ն շատ էր սիրում Լիլիթը Կաներնին, իր անձից վեր էր դասում.. ,, Չի զանգում, ինչու, մի գուցե էլ չի սիրում ինձ՞՞՞՞՞՞՞, իսկ եթե մի վատ բան է պատահել, ոոչ, ավելի լավ է չսիրելը լինի նրա չզանգելու պատճառը, եթե նրան մի վատ բան պատահի ես չեմ ապրի,, Չէր դադարում մտածել, Մտքերը խեղդում էին, արցունքները ցավեցնում աչքերը, չասված խոսքերը ցավոցնում էին կոկորդը... 

   Երեկոյան ժամը 9:30 էր, Լիլիթը ամբեղջ օրը փակված մնաց սենիակում.... Նստել էր պատուհանագոքին, Կարդում էր իր և Կարենի նամակները, Հիշում իրար հետ անցկացրած քաղցր օրերը,,, Եվ մտքերով ընկնելով Լիլիոը չէր նկատել որ արդեն ժամը 03:45 է, ամբեղջ գիշեր աչք չփակեց, լացեց, մտածեց, հիշեց, անհանգստացավ. 



Մի պատմություն Իրական կյանքից... - զինվոր, կարոտ, անհանգստություն, աշուն


Արդեն երրորդ օրն էր, երեք անձրևային մռայլ օրեր, այսօր լռացավ Կարենի ծառայության 369-րդ օրը, 366-րդ օրից սկսած Լիլիթը լուր չուներ Կարենից:  Լիլիթը որոշեց այցելել Կարենենց տուն, մի գուցե նա զանգել է իր հարազատներին, այդպես էլ արեց. Սակայն Կարենը ոչ ոքի չէր զանգել: Արդեն խելագարվում էր, չգիտեր ինչ աներ ուր գնար, ում հարցներ... Ճարահատված եկավ տուն, նորից փակվեղ սենիակում, վերձրեց բջջայինը և սկսեց նորից կարդալ նամակները, ինչքան գեղեցիկ խոսքեր կային նամակներում: Երեկո էր, երեկոյան եղանակը հանդարտ էր, անձրև չեկավ, Լիլիթը քնով էր անցել, հանկարծ արթնացավ մղձավանջից, այդքան մտածմունքից հետո երազ էր տեսել, իբր Կարենը զոհվել է սահմանում. Նա սկսեց աղիողորմ լացել, հեկեկալ, սիրտը չէր դիմանում. Երեք անտանելի օրեր, երեք անորոշ օրեր, ժամանակը չէր անցնում, սպասումների մեջ, մտածմունքների մեջ, արցունքների մեջ..,.  Գիշեր էր, Ժամը 11 անց 58 րոպե, Լիլիթի բջջայինին զանգ եկավ, Նա քնով էր անցել. Նորից վատ երազից արթնացավ, վերձրեց հեռախոսը և տեսավ որ երեէ անգամ զանգահարել են, անծանոթ համար էր, արագ հետ զանգեց, մի կամաց և քնքուշ ձայն շշնջաց, ,,,,Ինձ հետ ամեն ինչ կարգին է, երեք օրից կգամ արձակուրդ, Սիրում եմ....... 


Մի պատմություն Իրական կյանքից... - զինվոր, կարոտ, անհանգստություն, աշուն

Պատմությունը իրական կյանքից է վերձված...

11

6

1538

  • Freedom
    2015-10-04 00:14:07
    Վերջապեսս, սիրում եմ, որ ամեն ինչ լավ է ավարտվում: (ուռա) Մինչև վերջին պահը սիրտս գցում էր: (դեմք)
    • -----illusion------
      2015-10-04 01:01:12
      Դե շատ եմ կարդացել նմանատիպ պատմություններ, ու վերջում ամեն ինչ վատա եղել, թող գոնե մեկն էլ լավ ավարտվիիիի (ծաղիկ)
      • Freedom
        2015-10-04 01:49:02
        Հա ես էլ, դրա համար սրտի թրթիռով նմանատիպ ավարտ էի սպասում, սակայն սպասելիքներս հաճելիորեն չարդարացվեցին: (ծաղիկ) Շնորհակալ եմ: (ծաղիկ)
      • -----illusion------
        2015-10-04 04:04:36
        )))
  • Նիկեա
    2015-10-04 10:11:27
    թող բոլոր սպասումները այս վերջաբանն ունենան (ծաղիկ)
  • Hak S
    2015-10-04 13:30:07
    Աստված բոլոր Զինվորներին պահապան ... էող բոլորնել ողջ ու առողջ վերադառնան տուն իրենց հարազատների մոտ