Copy SMS

Մարդը

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Անձրև, քամի ու գիշեր... Թափանցիկ կայծ ու ամպերի գոռոց...

Ուժեղ քամին բացեց հնամաշ խրճիթի միակ պատուհանն ու ահարկու ոռնոցով խուժեց ներս: Ծերունին մոտեցավ ճոճվող դռանը, դանդաղորեն դուրս եկավ ու քայլեց ծանոթ ճանապարհով` վաելելով անձրևի յուրաքանչյուր կաթիլը...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Ինքնամոռաց քայլում էր, գնում այնտեղ` ուր ոտքերն էին տանում:

Անձրևն անխնա թափվում էր ծերունու արդեն վաղուց սպիտակած մազերին ու տարիների տակ կորացած մեջքին` մինչև ոսկորները թրջելով նրա սառած մարմինը...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Կայծակի հերթական ոռնոցը սթափեցրեց նրան, լուսավորեց շուրջն ու անհետացավ:

Ծերունին կաթվածահար կանգնեց և խամրած հայացքն ուղղեց դեպի հեռվում այրվող բարդին... Նա հիշեց, թե ինչպես էր հայրը տնկում բարալիկ բարդու շիվը, հիշեց իր անհոգ ծիծաղն ու տան սիրառատ ջերմությունը: Հիշեց, թե ինչպես էր բարդին մեծանում ու հզորանում` ինչպես պատանի տղան է մեծանում ու դառնում առնական երիտասարդ...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Կանգնեց, ու արտասուքի երկու տաք կաթիլներ, այրելով սառած այտերը, իջան ցած` միախառնվելով անձրևի հետ...


Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Առավոտ էր...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Սառած ծերունին ընկած էր սևացած բարդու կողքին` խորհրդավոր ժպիտը շուրթերին... Լուռ էր, անշարժ ու անշունչ...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

ՈՒ Այս առավոտն էլ ոչնչով չեր տարբերվում մյուսներից...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Եվ իրոք, միթե մարդկությանը հետաքրքիր է մի փնթփնթան ծերուկի լինելն ու չլինելը...

ԵՎ իրոք, ով պետք է սգար նրա ետևից, եթե ոչ հարազատ որդին` ով հորից ել շուտ էր լքել այս հիասթափություններով լի բեմը...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Այս առավոտն ել զարդարված եր դժգոհ ու սառը դեմերի բազմությամբ... Այս առավոտն ել` մյուսների նման միապաղաղ ու դառն էր....

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստՆման են օրերը ժամանակի անկայուն հոսքում... Ու թեև յուրաքնչյուր օր սկսվում է նախորդի պես, այն կարող է ավարտվել յուրովի...

Մենք ենք այն մեծ գրքի հեղինակը, որ կոչվում է Ճակատագիր...

ՈՒ գրքի յուրաքանչյուր էջը մի օր է, օր, որն ինքներս ենք ստեղծում...


Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ

Պետք է ցած դնել մութ ու գորշ գույները...

Պետք է նկարել հույսի ու ժպիտի գույներով...


Ու թեև ցավն ու վիշտը մարդու անդավաճան ուղեկիցներն են, պետք է կյանքին նաել լավատեսի աչքերով...

Պետք է սիրել, ապրել սիրով ու ժպտալ...

Ժպտալ` ինչ ել որ լինի...

Մարդը - պոստ, պոստ, պոստ


Վերջ...

Սպասում եմ մեկնաբանությունների

Ձեր Dark

10

10

1286

  • Radioactive
    2015-11-13 18:45:38
    Shat lavn er u irakanutyan@ hamapatasxanox (լավ)
    • Dark
      2015-11-14 18:35:34
      շնորակալություն O:)
  • 2015-11-13 22:29:39
    հավանեցի
    • Dark
      2015-11-14 18:35:42
      (ծաղիկ) (ծաղիկ)
  • fiction ☯
    2015-11-14 17:27:37
    լավն էր (ծաղիկ)
    • Dark
      2015-11-14 18:36:00
      շնորակալություն O:) O:)
  • Поймала
    2015-11-14 18:49:40
    Լավնա Սեդս (բռավո) .... դուրս շատ եկավ.. (խփո) . դաժը վերջում քիչ էչ մնում հուզվր... :'( .. ճիշտ խոսքեր կայն մեջը, որ ստիպում էին ավելի խորը մտածել, ու մանրակրկիտ նաել սաղ կյանքիդ... O:) O:) O:)
    • Dark
      2015-11-14 19:39:02
      (ժպիտ) (ժպիտ) (ժպիտ) (ժպիտ)
  • Narusik
    2015-11-22 16:02:04
    (բռավո)
    • Dark
      2016-01-04 02:23:29
      O:)