Copy SMS

☜♡☞→★ ℳყⓚIIIIⓚ ★←☜♡☞

Պաշտոնը՝ Արգելափակված

Գրել նամակ
  • Գրառումներ 22
  • Ֆավորիտներ 2
  • Հետևորդներ 0

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Օգս 24

Միհրան Ծառուկյան


Միհրան Ծարուկյանը ծնվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 22-ին:
1994-2004 թվականներին Ծառուկյանը սովորել է Երևանի թիվ 120 դպրոցում։ 1996-2001 թվականներին սովորել է Սպայի տան երգի ստուդիայում։ 1996-2004 թվականներին հանդես է եկել «Ստիլ» պարային ակումբում։ Մասնակցել է բազմաթիվ սպորտային պարերի մրցույթների և բազմիցս հաղթանակ է տարել Հայաստանի առաջնություններում և մեկ հաղթանակ միջազգային առաջնությունում։ 2004-2008 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում ջազ-վոկալ բաժնում։ 2006 թվականին մասնակցել է «Հայ-Սուպերսթար» նախագծին։ 2008-2010 թվականներին ծառայել է Հայաստանի Հանրապետության Պաշտպանության Նախարարության Սպայի տան երգի էստրադային համույթում։ Մասնագիտությամբ երգիչ է։ 3 տարի աշխատել է «Ջիանի» ակումբում որպես երգիչ։ 2009 թվականին նկարահանել է առաջին տեսահոլովակը։2010 թվականին նկարահանվել է «Դժվար ապրուստ» հեռուստասերիալում`ստանձնելով գլխավոր դերակատարումը։2010 թվականից Միհրանը ելույթ ունեցավ տարբեր բեմերում,տարբեր մրցույթներում`գրավելով առաջին հորիզոնականները։‌


http://www.youtube.com/watch?v=yayaMylO2d4
Օգս 24

Մեր ժողովրդի անցյալը,ներկան ու սպասվող ապագան


Ես համոզված եմ որ բոլորին էլ հետաքրքիր է թե որտեղից ենք ծագել,ինչպիսի անցյալ ենք ունեցել:Բոլորս էլ ուսումնասիրել ենք,գտել ենք փաստեր,առաջ ենք բերել խնդիրներ,և գտել դրանց լուծումները:Ուսումնասիրելով հայրենի պատմությունը տեսնում ենք թե ինչերի միջով է անցել հայ ազգը:տեսել է ամեն ինչ՝պատերազմ,ավերիչ երկրաշարժ,ցեղասպանություն:Եվ այս ամենից հետո կարողացել է հասնել այս օրվան:Հայեր հայ եղեք հայ մնացեք...ու մի ուրացեք:Հիշում եմ որ հարցում կար թե ո՞վ է նկարում պատկերվածը,պատկերված էր ազգային հերոս,ֆիդայի Անդրանիկ Օզանյանը:Գրեթե 80%-ը չճանաչեց այդ լեգենդին իսկ մնացացը տարեց մարդիկ էին,և ուսումնասիրել էին մեր պատմությունը:Այսքանից հետո չեմ ուզում մտածել թե ինչ է լինելու մեր ապագան:Չգիտեմ հիմա կարդացողը ինչ կմտածի բայց պետքա ասեմ....ՈՒՇՔԻ ԷԿԵՔ ՀԱՅԵՐ ՋԱՆ,ՁԵԶ ԴՈՒՐԱ՞ ԳԱԼԻՍ ՁԵՐ ՏՎԱԾ ՍԵՐՈՒՆԴԸ:Չնայած ես էլ եմ հենց այդ սերնդի ներկայացուցիչը:լավ չշարունակեմ:Սեխմեք ավելին և հակիրճ կծանոթանաք հայ ազգի անցած ուղղուն:
Օգս 19

Չկաս

Հիմա ամեն ինչին վերջ տվեցի, տես ես քեզ էլ չեմ սիրում ամեն ինչ իմ մեջ սպանեցի ու գիտես հանուն ու՞մ, հանուն քո երջանկության, քո լավ լինելու համար: Հավատա պատրաստ եմ նույնիսկ կյանքս տամ միայն թե դու լինես երջանիկ :Սա ճիշտ էր ճիշտն այն էր, որ քեզ ու իմ սերը սպանեցի իմ սրտի խորքում ,հիմա ես նման եմ մի անսիրտ մարդու, որը միայն գոյատևում է:
Օգս 19

Ես երջանիկ եմ որ դու կաս ( հեղինակային )

Ես երջանիկ եմ,շատ երջանիկ:Երջանիկ եմ, որ դու կաս, կողքիս ես,և երբեք մենակ չես թողնի:Չեմ կարող նկարագրեմ կարոտիս ու սիրուս չափը ... դա դու կզգաս միայն ...զգա թե ինչքան եմ սիրում,ինչքան սպասում:Շնորհակալ եմ Տեր Աստված, ինձ ընձեռած երջանկության համար:Շնորհակալ եմ քեզ ինձ երջանկացնելու համար:Համոզված եմ որ երբեք չեմ հիասթափվի,և չեմ կորցնի ինձ բաժին ընկած երջանկությունը:Առանց քեզ իմ երջանկությունը կկորի և էլ երբեք չեմ կարողանա վերականգնել:Ինձ պետք չի երջանկություն՝եթե դու կողքիս չես:Ուզում եմ որ երջանկությունը մեզ միշտ միացնի և այնքան ամուր կապերով որ դժբախտությունը չկարողանա քանդել կապերը:
Օգս 19

Սիրո մասին


Հասմիկը և Վարդանը մոտ մեկ տարի ընկերություն եին անում, երկուսնել մեր զուգահեռ դասարանից էին: Հասմիկը գեղեցիկ ազջիկ էր. միջահասակ, թուխ մաշկով, մեծ և սև աչքերով, փոքր քիթ ուներ, հավաքված շրթունքներ: Ավելի շատ հնդիկ էի նմանեցնում քան հայի:  Հաճախ երբ դպրոցում խելոք չէինք մնում Հասմիկին էին որինակ բերում, բայց միոր շատ եինք զարմանլու:
Վարդանը սպիտակ մաշկ ուներ, կանաչ աչքեր, ավելի ռուսի եր նման: Նա այնքնել լավ ընտանիքից չէր, հայրը գողության համար ձեռփակալվել էր: Վարդանի հորաքույրներից մեկը այնքանել լավ վարք չուներ, իսկ մյուս հորաքույրը ընդանրապես ամուսնացաց չէր: Վարդանի պապը հարբեցող էր հաճախ էր հարբաց տուն գալիս և ցեցում Վարդանի տատուն, տանը մնացաց հորաքույրը կռվարարի մեկներ:
Հասմիկենց ընդանիքը նրանց հակպատկերներ, հասմիկի հայրը զոհվել էր  Լ. Ղարաբաղում, մայրը համեստ կին էր առավոտյան գնում էր աշխատանիքի, երեկոյան վերադառնում: Հասմիկի եղբայրը ութից դուրս էր  եկել և աշխատում էր որպիսի ոգնի մորը:
երբ դպրոցում իմացանք, որ Հասմիկը և Վարդանը ընկերություն էին անում բոլորը ապշել էին, թէ ինչպես կարող է համեստ ընտանիքի աղջիկը ընկերություն անել Վարդանի պես տղայի հետ, բայց այտ բոլոր խոսակցությունները չէին հետաքրքրում Հասմիկին:
Մի անքամ  որոշեցի գնալ Հասմիկենց տուն և տեսա վոր Հասմիկը տանը մենակ էր, իսկ Վարդանը իր մի քանի ընկերների հետ այնտեղ էր, Հասմիկը հաց էր դնում նրանց համար: Ես աընպիսի տպավորություն ստացա, կարծես նրանք ամուսիններ էին, երբ հասկացա թէ ինչե կատարվում ներսեւմ դուրս եկա և այտ որվանից հետո Հասմիկին տեսնելիս միայն բարեվում և անցնում էի: Ամեն օր տեսնում էի վոր Հասմիկը Վարդանի հետ տանը մենակ է, ամբոխջ թաղի բանբասանքի թեման Հասմիկներ: Մի օր խամութում ականջիս ծայրով լսեցի որ Հասմիկը հինգ ամեսեկան հղի է:
Բոլորը խոսում էին այտ մասին և Հասմիկի հղիությունը բանաբսանքի թեմա եր դարցել ամբոխջ թաղամասով ու դպրոցով մեկ: Վարդանենք հասկանալով վոր արդեն ուշ է` Հասմիկին տարել էին իրենց տուն որ բանբասանքը քիցհ լինի, իսկ Վարդանի տատը հարեվանների մոտ ամեն մանրամասն պատմել էր:
Այդ դեփքից հետո բոլորը փւխեցին իրենց կարծիքը հասմիկի մասին, իսկ այդ  ընդացքում հասմիկը ունեցավ երեխային: Նրա երեխան արդեն իննը ամսեկան էր, իսկ նա երկրորդ երեխային էր սպասում, որ ամուսնուն բանակ չտանեն: հիմա երբ տեսնում եմ Հասմիկին հասկանում եմ որ նա դժբախտ է և համոզված եմ որ նա արդեն փոշմանել է այդ քայլի համար:
Երեվի Հասմիկը իրոք սիրում եր Վարդանին, սակայն շատ դժվար է 17 ամյա դեռահասի զգացմունքները սեր անվանել, հազվադեպ է պատահում: Հնարավոր է վոր սաել այտ հազվադեպ դեպքերից էր: Բայց միևնույն է ակնառու կերպով երեվում էր, որ Հասմիկը երջանիկ չէր Վարդանի հետ: Նրանց <<ամուսնւթյունից>> հետո Վարդանենց տանը վոչինչ չէր  փոխվել: կրկին Վարդանենց տանը ամենոր վեճ և ծեծկռտուկ էր: Հաճախ էի տեսնում, թե ինչպեսե Հասմիկը  պատշգամբում արտասվում, այնուհետև խիզախորեն մաքրում առցունքները և ներս մտնում:
Այսպես անցել էր երեք տարի: Վարդանի տատը մահացել էր ամենորյա ցեցերի պաճառով, իսկ պապը դեռփակալվել էր, սակայն Վարդանը պապուն ոչնչով չեր զիճում: Պապու ձեռփակալումից հետո Վարդանը սկսեց խմել: Ամենոր տեսնում էի թէ ինչպես է Վարդանը հառփաց գալիս տուն: Մոտ հինգ ամիս հետո թաղում բոլորը խոսում էին այն մասին վոր հասմիկը անհետացել է և իրոք արդեն մեկ ամիսեր վոչ ոք Հասմիկին չէր տեսել, իսկ երկու երեխաները մանկատան էին: Հասմիկի մայրը հայտնվել եր հոքեբուժարանում, իսկ եխպայրը ծառայում էր: Արդեն անցել եր երեք ամիս այտպեսել Հասմիկից ոչ մի  տեղեկություն չկար: Վարդանը ամեն օր հառփում էր, ամբոխջ թաղին գումար էր պառտք, էլ չեմ խոսում մյուս պառտքատերերի մասին: Հաճախ էին Վարդանին ծեծի ենթարկում իր պառտքերի պաճառով:
Մեկ տարի հետո Վարդանից խլեցին իր տունը պառտքի դիմաց, նա ապրում եր փողոցներում, գիսհերում շքամութքերում կամել որտեղ պատահեր:  Ձմռանը շատերն էին  անհանգստանում Վարդանի համար, բայց ոչ ոք չէր ցանկանում քնել: Արդեն որերը ցրտել էին երբ բակում խոսում էին վոր Վարդանը մահացել է ցռտի պաճառով: 21ամյա երիտասարդը այպեսել չկարողացավ ապել իր կյանքը ինչպես ուրիսհները: Այտ տարիների ընթացքում Հասմիկը չվերադարցավ: Շատերը ասում էին որ նա ուղակի փախչել է Վարդանից, մյուներն էլ ասում էին վոր Հասմիկը ինքնասպան է եղել: Այդ ամենը ուղակի զրույցներ էին ոչ ոք չգիտեր ճշմարտուփյունը…
Այս դեպքերից արդեն անցել էր մոտ 16տարի: Բակում բոլորնլ մոռացել էին այս դեպքի մասին: Հասմիկի եխբայրը Հասմիկին համարում էր մահասցած, նույնիսկ Հասմիկի <<հիշատակին>> գերեզմանոց եր կառուցել: Այս տարիների ընթացքում մանկատնից անհետացել էին  հասմիկի երեխաները: Մի որ թաղում հայտնվեց մեծահարուստ մի տիկին Սոնա անունով: Սոնան գնել եր Վրդանենց բնակարանը որը խլել եին Վարդանից: Սոնան հազվադեպ էր դուրս գալիս տանից, հաճախ նրան այցելում էին  երկու երիտասարդներ` մոտ 19 տարեկան:
Բակում խոսում էին վոր Սոնան դա հենց Հասմիկներ: Հասմիկի անհետացումից հետո անցել եր 20տարի և դժվար էր հիշել Հասմիկի արտաքինը: Եթե Սոնան հենց ինքը Հասմիկներ, ապա այտ դեփքում ինչի էր ներկայացել վորպես Սոնա, կամ ինչպես էր նա այտքան հարստացել:
Անկեխծ ասած իմ մոտել ցանկություն առաջացավ պարզել  թէ Սոնան իրականում ով էր: Որոշեցի մտերմանալ Սոնայի հետ և պառզեցի վոր Սոնան կանադացի մեծահարուստ Կ. Շառսկի կին է: Հաճախ էինք Սոնայի հետ նստում բակում և զրուցւմ, երբ Սոնային իր անցյալինց հարցեր էի տալսի նա լռում էր և արագ պոխում թեման: Այս ամենը ինդ համար առեխծվաց եր դարցել: Մի օր որոշեցի գնալ հոքեբուժարան վորտեղ բուջվում եր Հասմիկի մայրը: Հոքեբուջարանում ինդ ասեցին վօռ նրան տեղափոխել եմ Լոնդոն բուժվելու: Կարցես գտել էի հարցիս պատասխանը: Ավելի վստահ լինելու համար այցելեցի մանկատուն: Մակնատանը անակնկալի եկա երբ իմացա որ Հասմիկի երեխաներին որթեգրել է կ.Շառսկը: Ինդ հաջողվեց պարցել երեխաների անունները  (Կարեն և Վարդան) իշքանով վոր ես էի տեղյակ Հասմիկի հաոր անունել էր Կարեն: Երբ այս ամենը ապտմեցի Սոնային նա ասաց վոր ուղակի պատահակնություն է և խնդրեց որ այլևս ցհխոսեմ այս թեմայով, իսկ այս խոսակցությունից երեք  որ հետո Սոնան մեկնեց Կանադա:
Իհարկե Սոնան չխոստովանեց որ նա Հասմիկն է, ինչպես կարող է այտքան պատահակնություն լինել: Ես իմ իմացածը չպատմեցի ոչ ոքի, որովհետեվ ես համոզված էի որ Սոնան Հասմիկն էր: Ես բացահաըտեցի տաղի համար առեխծված դարցած պատմությունը բայց իեվնույն է չբարցրադայնեցի…
6

16

1630

Օգս 16

Շնորհավոր:


Այսօր մեր կայքի լրագրող Անկայի ծննդյան օրն է:Դե ինչ եկեք բոլորով շնորհավորենք նրան:Անկա ջան ծնունդդ շնորհավոր...♥Միշտ առողջ լինես, երջանիկ, ուրախ,լավ սովորես և լավ մարդ դառնաս:Գիտե՞ք Անկայի մեջ ես ամենաշատը գնահատում եմ նրա ընկերասիրությունը,շատ անմնացորդ նվիրվում է իր ընկերներին:Անկա ջան Մաղթում ենք ամուր առողջություն, երկար տարիների կյանք` շրջապատված սիրելի ու հավատարիմ մարդկանցով, երջանկություն, բարեկեցություն, հաջողություններ անձնական կյանքում:Հաաաա մեկել մի բան մոռացա՝Նելլիի գլխից անպակաս :
8

66

3762

Օգս 13

Կարոտել եմ մանկությունս...

Բոլորս էլ կասենք որ մանկությունը մեր ամենալավ յամանակաշրջանն էր,անհոգ էինք,երջանիկ և անգամ չէինք կարող մտածել վատ բաների մասին:Որքան մեծանում եմ այնքան ավելի շատ եմ ուզում վերադառնալ մանկություն:Յուրաքանչյուրիս մանկությունն էլ լավ է անցել, որովհետև մանուկների աշխարհում չկան 
մեծական մտահոգությո

ւններ:http://www.youtube.com/watch?v=2_LisXz3K4E
Մանկություն....որքան կուզեի դու միշտ լինեիր:Այնքան անկեղծ էր մանկությունը այնքան անբիծ:Չնկատեցինք ինչպես մեծացանք,ինչպես այսքանին հասանք ինքներս էլ չնկատեցինք:Կարոտել եմ քեզ իմ մանկություն,կարոտել եմ մանկական ժերմ ու բարի ընկերներին,մանկական խաղերը,մանկական խենթությունները:Ինչ լավ օրեր էին,գիտեինք որ ժամանակը իզուր չի անցնում:Չեինք մտածում հաջորդ օրվա մասին,միշտ ուրախ էինք,ամեն մի փոքր բանը մեզ համար մեծ ուրախություն էր:        
Օգս 12

Ներիր ինձ

Գալիս է պահ, որ քեզ միայնակ ես զգում: Հասկանում ես, որ ոչ մեկի պետք չես, ոչ մեկ քեզ չի սիրում: Շատ տխուր ես լինում: Շատերը հարցնում են տխրելուդ պատճառը, ասում են, որ կփորձեն մտնել քո դրության մեջ: Սակայն որքան էլ փորձեն մտնեն քո դրության մեջ, որքան էլ փորձեն քեզ հասկանալ ու օգնել, մեկ է մինչև նրանք այդ ամենը չզգան, չեն կարող քեզ հասկանալ: Շատ հեշտ է ուրիշին քննադատել, իսկ երբ սկսում են ուրիշները իրենց քննադատել, չեն ընդունում: Մարդ, ով ուրիշի վիճակում երբևէ չի եղել, չի կարող նրան հասկանալ: Նրան սկսում եք քննադատել, ծաղրել, սակայն երբ ընկնում եք նույն նրա դրության մեջ, նոր եք հասկանում ի՞նչ էր նա զգում, ինչու՞ էր այդպիսի վիճակում, ինչքա՞ն վատ էր նա, սակայն նրան օգնող չկար: 


Ասում են` ում շատ ես սիրում, նրա հետ հաճախ ես կռվում: Այո, մենք կռվում էինք անգամ մանրուքներից, բայց գժվում էինք միմյանց համար: Այդ րոպեին ասում էի. -Երբ ես գնալու բանակ` էլ չկռվենք: - Կգնամ, կկարոտես ու նոր կխոսաս: - Հա, հա, գի'ժս, կկարոտեմ, նամակներ կգրեմ: Ու այսպես ամեն օր: Սկսվեց աշնանային զորակոչը: Մենք հանդիպեցինք: Հաջորդ առավոտյան քեզ տանում էին: Երկուսս էլ լուռ էինք:Քայլում էինք դեղին հագած փողոցով:Համաձայն եմ, չկա ավելի գեղեցիկ զրույց, քան 2 սիրահարների լռությունն է: Առաջինը ես խախտեցի լռությունը: -Ես այս կյանքում հասկացա մի բան, երբ հարազատ մարդը կողքիդ է լինում չես հասկանում նրա քաղցրությունը, քո սիրո չափը նրա հանդեպ, իսկ երբ հասնում է պահը բաժանման հասկանում ես թե ինչ չափով ես սիրել, նույնիսկ երբ լսում ես որ իր կյանքը վատ ապրած մարդն է մահացել նորից խղճում ես, ցավում կորստի համար: Նույնը և սերն է, եթե կորցրեցիր էլ չես գտնի նմանին ում սիրել ես, միշտ վախ ունեցեք կորցնելուց, թե չէ ուշ է լինելու զղջալու համար: Ամենամեծ խորհուրդս իմ կողմից<<երբեք առանց մտածելու հետևանքների մասին մի գործեք անմտածված սխալներ>>,,,,Մտածեք խոսելուց առաջ: