Copy SMS

3:43

Պաշտոնը՝ Հեղինակ

Գրել նամակ
  • Գրառումներ 85
  • Ֆավորիտներ 1
  • Հետևորդներ 0
Հուն 10

«Ես կվերադառնամ...»


Երկու բառ և ուրիշ ոչինչ, որ ստիպում են ապրել սպասման անվերջանալի պահերով: Ասաց և գնաց, իսկ դու, լուռ հետևելով նրա հեռացող քայլերին, նայում էիր ու առանց բառերի հետևում, թե ե՞րբ է նրա մարմինը կորչելու մշուշի մեջ ու այլևս չերևալու ասպարեզում: Անցնում է ժամանակը, բայց չեն երևում նրա՝ վերադարձ նախանշող քայլերը, բայց և այնպես դու շարունակում ես սպասել, չէ՞ որ նա ասել է  

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 08

Իսկ հիմա նայիր արևին


Ողջույն: Կարոտել էի քեզ: Որտե՞ղ էիր այսքան ժամանակ: Գիտե՞ս, մինչ ժամանելդ մտածում էի, թե ինչպե՞ս խաչվեցին մեր ուղիները: Այնքան հետաքրքիր ստացվեց: Հիրավի պատահական չի լինում ոչ մի բան, մենք պետք է հանդիպեինք իրար: Դա ի վերուստ էր գրված, դեռ այն ժամանակ, հեռավոր մի ժամանակ, երբ անգամ չէինք էլ լույս աշխարհ եկել: Դա վիճակված էր...Վիճակված էր մեզ միասին լինել...Հավատա, ես երբևիցե չեմ փորձել մտածել ապագայիս մասին մինչ քեզ հանդիպելը...Ինձ այդքան էլ չէր հետաքրքրում, թե ներկայում ինչ կա պահված ինձ համար...Հա, ապրում էի ներկայով, բայց դա իմ իմացած ապրելը չէր..Ես հիմա եմ ապրում, սիրելիս...Կարճ ժամանակում հասցրեցի ճանաչել և սիրել քեզ՝ անձդ: Դու ինձ համար լրիվ այլ, արտասովոր մի մոլորակ ես...Բոլորի համար անհաս, բայց ինձ համար թերևս հասու մի պատրանք...Ուզում եմ հավատալ իմ լուսեղեն երազին, ուզում եմ ճախրել...Զգացած կլինես, որ ճախրել շատ եմ սիրում, թեպետ երբեք չեմ փորձել օգտվել ադրենալինով հարուստ այդ հրաշքից...Ինձ համար դա ցնորք է..Միշտ էլ ցնորք կմնա...Ոսկեղեն մի երազ, որ պարուրում է ողջ շունչս ու հոգիս, լցնում ինձ մեծ հույսով՝ քեզ հանդիպելու հույսով...Այո, մենք ապրում ենք հույսի շնորհիվ...Ասում են՝ հույսը վերջում է մարում, բայց այդ հույսը միշտ էլ կա և շարունակում է դեռ լինել..Այն կլինի այնքան ժամանակ, մինչդեռ ապրում է մարդը այս աշխարհիս երեսին...Երկար եմ քեզ սպասել իմ լուսե երազ...Չնայած նրան, որ չեմ մտածել քո մասին և պատկերացում անգամ չեմ ունեցել, որ կարող էի օրերց մի օր քեզ նման մեկին ունենալ, որ դու կլինես իմը, ես էլ քոնը...Իսկ հիմա սիրելիս, նայիր արևին...
Հուն 08

Կորցրած սեր


-Բարև Արսեն:
-Բարև,լավ ե՞ս Ան:
-Լավ եմ, այսօր կարող ենք հանդիպել լուրջ բան ունեմ ասելու:
-Հա իհարկե:
Նրանք իրար սիրում էին ու արդեն ընկերություն էին անում երկու տարի: Երկուսն էլ երջանիկ էին: Նրանց ծնողները նույնպես տեղյակ էին այդ մասին: Երկուսն էլ սովորում էին  12-րդ դասարանում: Արդեն տարին վերջանում էր և նրանք որոշել էին նույն տեղում շարունակել ուսումը:
Հուն 08

Քյարամ Սլոյան

Քյարամ Սլոյան - մեր շուրթերին սառան այս բառերը, սառան այնպես, ինչպես թշնամու ձեռքում մեր երիտասարդ քաջ զինվորի անշնչացած մարմինը...

   Դժվար է բառեր գտնել՝ բացատրելու սրտիս խորը կսկիծը: 
   Քյարա՜մ, ու՞ր ես, ինչու՞ գնացիր, չէ՞ որ ահա մայրդ նայում է ճամփիդ՝ աչքերն անթարթ, հայացքը՝ սառած, շուրթերը՝ դողալիս:
   Քյարա՜մ, ա՜յ Քյարամ, ահա գալիս է սրտիդ տիրուհին, ու՞ր ես, արի՛, մի՛ թող, որ նա լա:
   Քյարա՜մ, քո հետևից մի ողջ ազգ է ահա լալիս:
   Քյարա՛մ, կարոտում են քեզ, սիրում են քեզ, հպարտանում են: Ազգի՛ հերոս, ինչքա՜ն երազանքներ դու ունեիր, տունդ, ապագա տունդ պիտի քո ձեռքով շինեիր: 
   Դու..չէ դու ախր ինչպե՞ս թողնեիր, որ արնախում գազանը ձեռք տար հայոց սահմանին: Դու անմահ ես,  Քյարա՛մ, սխրանքդ է անմահ: 



Հուն 05

I Miss YoU

Իմ աչքերի մեջ այնքա՜ն  կրակներ եմ մարել:
Իմ հոգու մեջ այնքան հուսահատ աստղեր եմ մարել:
Կյանքս անցնում է վառվող մոմի նման,
Որն այլևս հետ չես կարող բերել,
Բայց երգերումս միշտ 
Դու ապրում ես և միշտ հիշեցնում քեզ:
Կյանքս անցնում է տխուր, աննպատակ ու անիմաստ:
Հույս էլ չունեմ, որ մի օր անգամ քեզ նորից կտեսնեմ:
Այնպես, ինչպես դու ես ճանաչում ինձ, ոչ մեկ էլ չի ճանաչում,
Բոլորին թվում, թէ ինձ ճանաչում են, բայց դա այդպես չի:
Հուն 02

Հոգեկան հիվանդը օպերայում երեխաներին սովորեցնում էր սիգարետ ուտել, այն ինչ արեցին երեխաները տեսնել է պետք...


Հունիսի 1-ին ժամը 8:00-ի սահմաններում օպերայի մոտ մի խելագար կին երեխաներին սիգարետ ուտել էր սովորեցնում ասելով, որ այն օգտակար է:  Երեխաները փորձեցին նույնը անել նրա հետ: Դա տեսնել է պետք: