Copy SMS

Մար 31

Թևավորների խոհանոցը

Այսօր թռչուններին դիտելը հաճելի ժամանց է շատերի համար, քանի որ մարդկանց գրավում է նրանց հետաքրքիր վարքը, գեղեցկությունը, սիրախաղերը և դուրեկան դայլայլը։ Բացի այդ, թռչունների վարքին հետևելով և նրանց մասին խորհրդածելով՝ մարդիկ կարող են արժեքավոր բաներ սովորել։ Ուստի արժե՛ «ուշադիր նայել երկնքի թռչուններին»։

Փետ 06

Դու չգիտես


***
Դու չգիտես`ինչպես եմ ես սուզվում
Քո անվերնագիր կարոտի խորքում, 
Երբ քեզ չտեսած բառերն եմ շարում
Իմ ճարտար մտքի անհուն խորքերում,
Եվ համրի պես դիմացդ կանգնում
Եվ ոչ մի տառ արտասանել անգամ 
Քո խենթ ժպիտից չեմ կարողանում,
Մինչդեռ այնքան բառեր էի հյուսել
Մինչև կսուզեիր ինձ հայացիդ մեջ...
Ցունամի
03.09.2016թ.

Փետ 04
Խոսք ընդ քեզ

Ես ամեն առավոտ քեզ այցի կգամ արևի շողով,
Որ քեզ ասեմ բարի լույս, ի'մ հրեշտակ,
Իսկ գիշերը քեզ այցի կգամ լուսնի տեսքով,
Որ քեզ ասեմ բարի գիշեր, ի'մ Լուսինե…

   Կներես ինձ փոքրիկս: Գիտեմ` շատ հարցեր ունես, բայց խոսքս չեմ ուզում կիսատ թողնել: Հարցերը մարդուն կործանում են, քանի որ նա այնքան ժամանակ է հատկացնում պատասխան որոնելու համար, որ խճճվում է կոշիկի թելերի պես, որոնք ոտքի տակ պիտի ընկնեն ու վայր գցեն քեզ: Մի' գայթակղվիր հարցերով: Օրդ սկսվելու է արևով, չզարմանաս, որ մի օր ամպամած սկսվի օրդ, այն քեզ պետք է գալու, որ կարոտել սովորես ուրախությանը: Եվ պետք չէ տխրել մռայլ օրից: Իրականում օրը խավար չէ, ամեն ինչ որոշվում է իրերի նկատմամբ ունեցած քո վերաբերմունքով. կարողացիր տեսնել լույսը… Արևոտ օրերը քեզ թույլ չեն տալիս մտքերդ ծանրաբեռնել հույզերով, իսկ մռայլ օրերի ժամանակ դու սկսում ես վերհիշել անցած- գնացած օրերը ու կարոտել: 
   Չխռովես, չփակվես ինքդ քո ներսում, դուռդ բացող չի լինելու, ու հանկարծ չսպասես, որ բացեն, չսպասես ոչնչի: Մարդիկ առանց այդ էլ կյանքի մեծ մասը սպասում են. սպասումից ավելի կարևորը կա: Ես չեմ ուզում քեզ համար հեշտ ճանապարհ ուղղեմ, դու ինքդ պետք է հասկանաս ամեն ինչ, դու դեռ կհասցնես մենակ մնալ, իսկ հիմա թող, որ շրջապատեն քեզ մարդիկ, միևնույնն է, իրենք կհեռանան իրենց ոտքով, դու դեռ չես հասցնի ընտելանալ նրանց: Ամեն ինչ չէ, որ քո երջանկության ուղի է դառնալու: Մարդիկ օր օրի են մեծանում, բայց ոչ բոլորն են հասունանանում: Օրերդ պիտի լցնեի խինդով ու ջերմությամբ, ափսոս… կյանքս անավարտ մնաց: 
Ախ, ժամանակ: ժամանակը անցնում է, ինչպես կցանկանայի հետ բերել ժամանակը և իմ անդարձ օրերում լինեի քեզ և մայրիկիդ հետ: Ների'ր հորդ, ի'մ լուսին, գերի դարձա ժամանակին և կորցրի նրան կառավարելու շնորհս... դարձա գերի ընդմիշտ: Ինձ հիմա հիշում են ժամանակում անցած, իսկ ներկայում ես չկամ: Դու չվախենաս ժամանակից, բայց և չատես նրան: Կարողացի'ր կառավարել ժամանակը, չթողնես հանկարծ` նա քեզ կառավարի, այլապես կհայտնվես իմ վիճակում:
   Գիտեմ`կարոտել ես ինձ: Արցունքներդ խեղդում են ներսիդ կարոտը: Սիրում եմ անձայն լացը, ես չեմ խանգարի քեզ, լա'ց,փոքրի'կս, լա'ց առանց ձայնի, թող մաքրվի ներսումդ ամեն ինչ, իսկ ձայնով լալիս ամեն ինչ չէ, որ դուրս է գալիս ներսիցդ, կենտրոնանում ես ձայնի վրա և մոռանում դատարկել ներսդ: Սիրի'ր լռությունը. այն ամեն ինչ արժե, մարդիկ գնահատում են լռությունը, բայց չեն սիրում: Քանի որ կարծում են, թե նրանց չես հասկանում, իսկ հասկանալու համար պետք է լսել: Իսկ դու հիմա ինձ լսում ես ու շատ լավ հասկանում: Կհանդիպենք դեռ, ի">

Խոսք ընդ քեզ


Խոսք ընդ քեզ

Ես ամեն առավոտ քեզ այցի կգամ արևի շողով,
Որ քեզ ասեմ բարի լույս, ի'մ հրեշտակ,
Իսկ գիշերը քեզ այցի կգամ լուսնի տեսքով,
Որ քեզ ասեմ բարի գիշեր, ի'մ Լուսինե…

   Կներես ինձ փոքրիկս: Գիտեմ` շատ հարցեր ունես, բայց խոսքս չեմ ուզում կիսատ թողնել: Հարցերը մարդուն կործանում են, քանի որ նա այնքան ժամանակ է հատկացնում պատասխան որոնելու համար, որ խճճվում է կոշիկի թելերի պես, որոնք ոտքի տակ պիտի ընկնեն ու վայր գցեն քեզ: Մի' գայթակղվիր հարցերով: Օրդ սկսվելու է արևով, չզարմանաս, որ մի օր ամպամած սկսվի օրդ, այն քեզ պետք է գալու, որ կարոտել սովորես ուրախությանը: Եվ պետք չէ տխրել մռայլ օրից: Իրականում օրը խավար չէ, ամեն ինչ որոշվում է իրերի նկատմամբ ունեցած քո վերաբերմունքով. կարողացիր տեսնել լույսը… Արևոտ օրերը քեզ թույլ չեն տալիս մտքերդ ծանրաբեռնել հույզերով, իսկ մռայլ օրերի ժամանակ դու սկսում ես վերհիշել անցած- գնացած օրերը ու կարոտել: 
   Չխռովես, չփակվես ինքդ քո ներսում, դուռդ բացող չի լինելու, ու հանկարծ չսպասես, որ բացեն, չսպասես ոչնչի: Մարդիկ առանց այդ էլ կյանքի մեծ մասը սպասում են. սպասումից ավելի կարևորը կա: Ես չեմ ուզում քեզ համար հեշտ ճանապարհ ուղղեմ, դու ինքդ պետք է հասկանաս ամեն ինչ, դու դեռ կհասցնես մենակ մնալ, իսկ հիմա թող, որ շրջապատեն քեզ մարդիկ, միևնույնն է, իրենք կհեռանան իրենց ոտքով, դու դեռ չես հասցնի ընտելանալ նրանց: Ամեն ինչ չէ, որ քո երջանկության ուղի է դառնալու: Մարդիկ օր օրի են մեծանում, բայց ոչ բոլորն են հասունանանում: Օրերդ պիտի լցնեի խինդով ու ջերմությամբ, ափսոս… կյանքս անավարտ մնաց: 
Ախ, ժամանակ: ժամանակը անցնում է, ինչպես կցանկանայի հետ բերել ժամանակը և իմ անդարձ օրերում լինեի քեզ և մայրիկիդ հետ: Ների'ր հորդ, ի'մ լուսին, գերի դարձա ժամանակին և կորցրի նրան կառավարելու շնորհս... դարձա գերի ընդմիշտ: Ինձ հիմա հիշում են ժամանակում անցած, իսկ ներկայում ես չկամ: Դու չվախենաս ժամանակից, բայց և չատես նրան: Կարողացի'ր կառավարել ժամանակը, չթողնես հանկարծ` նա քեզ կառավարի, այլապես կհայտնվես իմ վիճակում:
   Գիտեմ`կարոտել ես ինձ: Արցունքներդ խեղդում են ներսիդ կարոտը: Սիրում եմ անձայն լացը, ես չեմ խանգարի քեզ, լա'ց,փոքրի'կս, լա'ց առանց ձայնի, թող մաքրվի ներսումդ ամեն ինչ, իսկ ձայնով լալիս ամեն ինչ չէ, որ դուրս է գալիս ներսիցդ, կենտրոնանում ես ձայնի վրա և մոռանում դատարկել ներսդ: Սիրի'ր լռությունը. այն ամեն ինչ արժե, մարդիկ գնահատում են լռությունը, բայց չեն սիրում: Քանի որ կարծում են, թե նրանց չես հասկանում, իսկ հասկանալու համար պետք է լսել: Իսկ դու հիմա ինձ լսում ես ու շատ լավ հասկանում: Կհանդիպենք դեռ, ի'մ լուսին, ամեն լիալուսնի կհանդիպենք….

Ցունամի