Copy SMS

Օգս 21

Կեդերիս փոշին

Բարեւ. անգործությունը , անքնությունը ,մութ սենյակը եւ ֆեյսբուքում հին նամակներ կարթալը ինդզ բերեց այստեղ,մի կայք որը հաճախ էի այցեում 12-13 թվականներին: Հանկարծ գրելու խիստ ցանկություն արթնացավ սրտումս հմմմ. մի քանի րոպե պարկած մտածելուց հետո հիշեցի copypaste-ը որտեղ ոչինչ երբեք չեի գրառում ուղղագրության բացակայության պատճառով.եւ ահա ես այստեղ եմ...   գիշեր է ու գիտեք ինչ, սա հենց այն ժամանակն է երբ ամենից շատ ես նկատում միայնակւթյունտ, ակամաիս դառնում ես մի մտածկոտ ծերունի:Մտածում եմ ու վառվում ցանկանում եմ կիսվել մի բանով որը երբեք ոչ ոք իմ շուրթերից չի լսել.խնթիրներ... զարմանալի չէ որ դեռեւվս ոչ ոք չի լսել իմ խնթիրները չէ որ դրանք գոյություն չունեն կամ էլ ում են հետաքրքիք? ինչեւէ ես ձեզ բացարձակ չգիտեմ եւ վստահում եմ, պատրաստ եք սուզվել իմ խնդիրների մեջ? գնացինք...ամեն ինչ սկսվեց 2014 թվականի ամռանը, կեսգիշեր էր ֆիլմ էի դիտում ու միաժամանակ մտածում թե որքան տխուր է անցնում իմ ամառը,ու կատարվեց հրաշք. քեռիս էր զանգահարել ու պատմում էր, որ եղբայրս վաղը պետք է գնա հանգստանալու իր ընկերոջ հետ սակայն ընկերոը հիվանդ է ու ազատ 1 տեղ կա
, ավելացրեց որ հետաքրքիր մարդիք են լինելու ու որ հանգիստը կտեւի 11 օր: Ինչպես եւ այսոր գիշերս անքուն անցավ,ողջ գիշեր պատրաստվում էի ու երբ արթեն ամեն ինչ պատրաստ էր սկսեցի անհանգստանալ ու համոզված էի որ օրերս այնտեղ մենակ են անցնելու,որ ինչպես միշտ ավելնորդ եմ ինձ զգալու: Բացվեց առավոտը, մենք բավականին շուտ հասանք նշանակետին ու հենց այտտեղ ես հասկացա որ մի անբողջ զորք է գալիս մեր հետ.եւ իհարկե ես ավելի շփոթվեցի չէ որ ես անքամ չգիտեի թե ուր ենք գնում...իմ միակ հույսը իմ ականջակալերն էին:Ուր գնացինք մենք? բուժական.հենց այնտեղ պարզվեց որ ես ճամբարում եմ...երբ առաչին անքամ էի ճամբարում նոխկանք էի ապրում ու խոստացել էի ինքս ինձ որ ել երբեք ճամբար չեմ գնա:Ի զարմանս ինձ այնտեր ուղղակի չտեսնված լավ էր, իրենց հետ ես առաջին անքամ իմ 16 տարվա ընթացքում զգացի վստահ ու վստահեցի նրանց,կարծես ընտանիք լինեինք ես սիրում էի նրանց ու նրանք ել բոլորին.օրերը չքնաղ էին անցնում,բայ մի օր թիմային խաղերի ժամա
նակ ես նկատեցի նրան. գիտեմ հիմա մտածում եք սեր? ոչ. ես նկատեցի նրան որովհետեւ բոլորը նրա անունն էին տալիս, նա մեր հակառակորդ թիմից էր:Մենք ֆրիզբի էինք խաղում ու ես ուղղկի ուզում էի հաղթել բայց նա լավ էր խաղում դե իհարկե դժվար էր ինձնից վատ խաղալ ես առաչին անգամ էի խաղում:նրանց թիմը հաղթեց եւ ես հավերժ հիշեցի իմ թշնամու անունը.ճաշարանում ես մոտիկից տեսա այտ դեմքը երբ հասկացա որ ինձնից բացի մի ուրիշ խենթ ել կա:
 
Խոստանում եմ բոլոր անծանոթներին,որ կշարունակեմ թեման որի պատճառով խելագառվում եմ, 2 տարի շարունակ մտատանջ լինում,լաց լինեւմ,ու որի պատճառով դուք ինձ խենթ կհամարեք, եւ որ ամենակարեւորն է կհասկանաք թէ որն է կեդերիս խորիմաստ փոշու պատճառը.
Սիրով ձեր անծանոթ ու անշունչ
ԿԵԴԵՐԻ
ՓՈՇԻ
 

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 14

Հիմա ուշ է...

Գիտես սիրում էի... Գիտեմ ծիծաղելի է, գիտեմ այն ժամանակ էլ էիր ծիծաղում հիմար սիրուս վրա, բայց մեկ է սիրում էի... Քանի անգամ եմ մտքումս կրկնել այս խոսքերը, քանի անգամ եմ գծել մեր սիրո գույներով ապագա... Ապագա որտեղ երկուսով էինք ` ես ու դու...
Հիմա... ՀԻմա չգիտեմ ինչ եմ զգում, գիտեմ ոչ սեր է, ոչ ատելություն, դա մի զգացում է, որը խառնում է ուղեղումտ բոլոր մտքերը, հիշողությունները, երազանքները... Ինչ ստացա քեզնից??? Չէ, ես քո նման չեմ որ ասեմ ոչինչ, ես գնահատում եմ ամեն ինչ, նույնիսկ ավելին քան պետք է... Ես քեզնից ստացա հիշողություններ, ամենաքաղցր բայց ամենատհաճ բանն այս կյանքում... Դրանք են որ չեն մոռացվում , տանջում են քեզ... Քեզ տանջում է այն զգացմունքը, որյ քեզ մի ժամանակ երջանիկ էր դարձնում...
ՈՒր ես??? Հեռու~~ գիտեմ... Սովորել եմ արդեն քեզ այդքան մոտ լինելով տեսնել մեր հեռավորությունը,,, Ատում եմ քո հետ կապված ամեն ինչ, ատում եմ,,, ու գիտես ինչու? որովհետև չափից շատ եմ սիրել... Իսկ հիմա... Հիմա ուշ էէէէ....
6

4

1060

Հուլ 27

Բաց նամակ

      Կյանքը     շարունակվում   է     թանկագինս,     պետք     չէ     տխրել,   հա   հասկանում    եմ   ծանր    է,   նույնիսկ    շատ  ծանր,   կյանքը   առաջին  հարվածը    հասցրեց    քեզ,  բայց   հավատա   պետք    չէ   թուլանալ   ու   հիասթափվել  կյանքից,   մտածիր,    որ      սրանից   հետո    պետք   է      քո  մեջ     ուժ    գտնես   պայքարելու,    բոլորին    ապացուցելու,     որ    դու    ուժեղ   ես,      որ   դու   կարող    ես   ինչ   որ  բան    փոխել,     որ   նրանց    հարվածը    քեզ     չթուլացրեց,    այլ    ավելի    շուտ    հակառակը   ավելի    պինդ     ու    ամուր  դարձրեց...


    Էհ,     սիրելիս,   ինչ    ասեմ,   ոնց      օգնեմ   քեզ,  ես   ինքս    էլ    չգիտեմ,   բայց   մի  բան  հաստատ  գիտեմ,     դու    ուժեղ  ես,     ուժեղ    այնքանով,    որ   մի    փոքր   դժվարությունը,  եթե  իհարկե   կարելի   է     դա    այդպես    անվանել,     չի   կոտրի    քեզ    ու    չի   թուլացնի    քո  կամքը,   փորձիր    ամեն   ինչ   հաղթահարել,   ու   հավատա   խոսքիս,    կացնեն     տարիներ    ու    դու      ծիծաղով    կհիշես     քո  հետ     պատահածը:  Դիր    քո   առաջ    նպատակ,   և     փորձիր     քրտնաջան      աշխատանքի    շնորհիվ  հասնել    դրան,    եթե    հոգնես,    զգաս   որ     այլևս     ուժ    չունես   պայքարելու,   միևնույն   է,   ետ  չկանգնես,   միշտ    հիշիր  մի  բան,    որ     դու      արդեն    քո   համար     ճանապարհ   ես   ընտրել,       ու      ոչ  մի  հանգամանք   ու    պատճառ    չի   կարող    ետ  պահել   քեզ     դրանից,     պայքարիր     և   կհասնես,   այս   կյանքում   մի  բանի   հասնելու   համար   պետք   է    պայքարես,     այդպես    է    կյանքի   օրենքը,   ով    չի   պայքարում,   նրան     ոչինչ    այս   կյանքից     չի  հասնում   և  վերջ   ի  վերջո    հասկանում  է,      որ  իր  կյանքի       տարիները     ուղղակի   ապարդյուն    են    անցել,    չեմ    ուզում     որ   կյանքիդ     վերջում     միայն     ափսոսանք      զգաս,   նպատակ   դիր     աշխատիր,  պայքարիր    ու  հասիր, պայքարով    ստեղծիր   քո    երջանիկ     ապագան,բայց   մի     բան    էլ   ասեմ,    այնպիսի    նպատակ    դիր   որ  կարողանաս    հասնել    դրան,    որ  կյանքիդ   վերջում  հասկանաս,  որ  զգաս  գոնե   որ    մարդ   ես   եղել,      որ     ապրել   ես,    այս   ամենը   քեզ   ասում    եմ  նրա   համար    ուովհետև   մի  ինչ     որ   լավ  բան   եմ  տեսնում   քո   մեջ    ու   գիտեմ    դու  կլսես   ինձ:

  

10

0

1034