Copy SMS

Հուն 15

Ժամանակի հետ պատռում ես մարդկանց դիմակները, ապա ինքդ ես կրում դիմակ՝ ժպիտի դիմակ: Դու թաքցնում ես քո մեջ եղածը, դու կամաց-կամաց սկսում ես սիրել մթությունը...


 
Ժամանակի հետ փոխվում է ամեն ինչ: Անհետանում են ժպիտներն ու արցունքները, կորչում են...Դու նմանվում ես թևերը կտրած թռչունի, ով կտուցով հուշեր է տանում... Տանում է մեծ դժվարությամբ, քանի որ տարիքի հետ շատանում են հուշերը... Շատանում են ցավն ու անտարբերությունը,վերքերն ու սպիները, մտերիմ մարդկանց թողած մոխիրը հոգումդ, և այդժամ միայն դու գրկում ես մենակությանդ, փարվում ես ու կարծում, թե ընկել ես անդունդը: Բայց ո՛չ, անդունդը քեզ չի ընդունելու իր գիրկը, այնպես որ ձգտի՛ր բարձրանալ կյանքի աստիճաններով` առանց մոռանալու ներքևում գտնվող ձեռքին, որին պետք է վերև
քաշես և նաև երկերեսանի մարդկանց, ում կյանքն արդեն պատժել է...

 Ժամանակի հետ պատռում ես մարդկանց դիմակները, ապա ինքդ ես կրում դիմակ՝ ժպիտի դիմակ: Դու թաքցնում ես քո մեջ եղածը, դու կամաց-կամաց սկսում ես սիրել մթությունը...
 Ժամանակի հետ դու կորցնում ես մարդկանց և գտնում նոր ընկերներ: Բայց այդպես էլ չես կարողանում մոռանալ նրանց, ում հետ ժպտացել և արտասվել ես:
 Ժամանակի հետ կարողանում ես թողնել մարդկանց, որքան էլ ցավոտ լինի: Սովորում ես հետ չկանչել՝ չնայելով անգամ կարոտիդ:
 Բայց արի ու ժամանակի հետ մի՛ կորցրու մարդկությունդ: Մի՛ գլորիր քեզ անդունդը, մի՛ կործանիր աշխարհդ մեկի պատճառով, բայց և քրքրի՛ր ինքդ քեզ կարոտից...Դա էլ է քեզ համար...
    Ժամանակի հետ սլացիր վերև...

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 13

Շփոթված ձայն

Էն, ինչը, որ մերն էր, դեռ մոռանալ չի լինում: Միգուցե  մերը չեր, մենակ իմն էր, բայց թեկուզ և այդպես, մեկ է, ես ներում եմ քեզ հիշում ես, որ ասացի, թե նեղացել եմ ու մեր վերջին խոսաքցությունն էր, բայց հիմա էլ չեմ նեղանում, ներում եմ՝ աններելին: Ու ներում եմ, քանի որ չներել կնշանակեր չսիրել:
Ես եղա ու կմնամ հոգուդ ու ցավիդ անբաժան ընկերը, ու կսպասեմ, եթե անգամ իմանամ, որ դա վերջն է, կսպասեմ ՝ անգանգատ ու անպահանջ: Ու ներելով, ես քեզ հիմա թույլ չեմ տալիս արտասանես այդ անմիտ բառը՝ ՛՛կներես՛՛:
Թեկուզ երբեմն կոպիտ ես սայթաքել, երբեմն ուժեղ ես ցավեցրել, բայց հիշում ե՞ս գոնե...,որ դեմքիդ տխրություն չեմ թողել, որ իջնի: Չեմ թողել մտքիդ ծայրով անգամ անցնի, որ ցավեցրել ես ու թվում է,  թե հասկացել ես ինչի: Սիրել եմ: Պարզապես սիրել եմ: Առանց պահանջների ու պարզ, առանց ակնկալիքի այրվել եմ անկրակ: