Copy SMS

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 08

Հիշում եմ և պահանջում. 1915-2017

                                        Հարց, որ հնչում է արդեն 101 տարի…
                                 Իսկ ո՞վ է վերջապես պատասխան տալու Հային…                                                                                                                                                                                                                                          102 տարիներ... Անցաք~գնացիք` ձեզ հետ տանելով 1500000 կյանքեր, Ձեր խորքում պահելով անմեղ մարդկանց նվիրական երազանքները... Անցել է ավելի քան մեկ դար, սակայն հայ ժողովրդի վիշտը նույնքան արդիական է, որքան այն ժամանակ: Ի՞նչը կարող է մեղմել մեր վիշտը, ի՞նչը կարող է մեզ վերադարձնել մեր նահատակված ժողովրդին ու մեր տարածքները: Ո՛Չ ՄԻ ԲԱՆ... 
Մի թուրք, որը կրում է Էրդողան ազգանունը, նրա որոշումն է, որը կփրկի իրավիճակը, ու ազգիս թշնամանքը գուցե փոքր-ինչ փոխվի դեպի այդ ազգը: Արմատներով լինելով Արևմտյան Հայաստանից՝ ես ամենաշատն եմ ուզում վերադառնալ իմ արմատներին, իմ նախնիների հող ու ջրին: Աստված տա ժամանակի հետ ԹՈՒՐՔԸ հասկանա իր նախնիների կատարած ծանր ոճրագործությունը ու ծնկաչոք գա դեպի մեզ... Ու Աստված տա, այդ ժամանակը չձգվի տարիներով, դարերով...                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Պատմության մեջ կա մի սև էջ,                                                                                                                   Որ երբ բացում ու պարզապես աչք ենք գցում, 
                                                                                  Արցունքներն են միայն հոսում: 
                                                                                  Գիտե՞ք, շատ անգամ եմ ես մտածում. 
                                                                                   Ինչու՞ Հային այս գեղեցիկ ու լավ կյանքում, 
                                                                                   Դժբախտություններն են միշտ այցելում: 
                                                                                   Եվ միշտ մի պատասխանի եմ ես հանգում.
                                                                                    Աստված ում որ շատ է սիրում, 
                                                                                    Նրան միշտ էլ շատ է տանջում…                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            


                               Ու թեկուզ անցնի 1500000 տարի, Հայը չի՛ մոռանա, Հայը չի՛ ների…                                                                       1915-2017
 
                                                     Ոչ ոք դեռ չի մոռացել,
                                           Հայը թուրքի կոկորդին ա մնացել…                                                                                                                       Հիշում ենք, հավերժ հիշելու ենք ու պահանջելու…
Մայ 14

Իմ արգելված սերը

Գիտեք ինչ է նշանակում սիրել արգելված սիրով:
Երանի երբեք էլ չիմանաք:
Բայց ես կներկայացնեմ իմ իրական պատմությւոնը:
Ես սիրեցի հաշվի չարնեով ոչ մի բան; Գիտեք սերը իսկապես գալիս է առանց հարցնելու թե ում,կամ ինչու ես սիրում: Նրա գոյությունը իմ կյաքում մի քանի պատչառ ուներ: Գիտեք նա էլ ինձ էր սիրում,մերը սերը արգելված էր բայց միակողմանի չեր: Իմ կյանքը նրա նամակներց էր բախկացած:
Մեր սերը տեվեց 3 տարի:
Մենք այտ տարիների ընթացքում կարծես անքնությամբ վարակված լինեինք: Չեինք քնում նամակներ նամակներ ու նամակներ մինչև առավոտ;
Բայց ես սպասւոմ էի այս նամակին ես<< քեզ սիրում եմ>>: Որը այդպես էլ չստացա նրանից:
Մենք սիում էինք իրար առանց ապագայի,մենք միասին ապագա չունեյինք:
Բայց սերը եկավ ու չգնաց; Գնալով ավելի էր ուժեղանում իմ հիվանդությունը որը կրում էր իր անունը: Նա անըթաթ փորցում էր թաքցնել իր սերը,բայց դա նրան այդքան էլ չէր հաջողվում:
Ես այնքան էի սրում նրան որ իմ բոլոր երգերը միայն իր մասին էին:
Իսկ ես գիտեք ինչ արեցի,խոստովանեցի որ սիրում եմ; Եվ դա էլ եղավ մեր բաժանման պատչարը: Հասկանում եք ես պատրաստ էի հանուն նրա ամեն ինչի; Բոլորին դեմ դուրս գալով, ամբողջ աշխարհի դեմ դուրս գալով: Իսկ նա վախեցավ ուրիշների կարծիքներից ու կարծրատիպերից: Նա սկսեց արթարանալ իմ առաջ իր քայլերի ու իր խոսքեր ի համար որոնք արել էր սիրուց դրթվաց:
Ու սկսեց մեղադրել ինձ, այնպես կարծես ես մեղք եմ գործել: Գնաց առանց հրաժեշտի; Այդ օրվանից առիթների դեպքում տեսնվում էինք մեր կամքից անկախ: Ու իրար վերաբերվում ինք թշնամիների պես: Ես նրան այդպես էի վերաբերվում որովհոտև նա ջնջեց իմ կյանքի ամենա լուսավոր էջերը, սպանեց իմ սերը առանց մտացելու թե ինչ կլինի իմ հետ նրանից հետո:
Իսկ նա չգիտեմ թե ինու սկսեց ատել ինձ: Ես իմ հիվանդագին սիրուց ազատվելու համար դիմեցի նույնիսկ հոգեբաներին: Բայց ամեն ինչ անոքութ էր ամեն ինչ; Երևի ժամանակը բուժեց ինձ: Անցել է 1 տարի բայց ամեն ինչ ու ամեն վերք թարմ է մնացել: Իսկ գիտեք նա ով էր:
Այդ տղան որին ես պաշտում էի իմ բարեկամն էր: Ինձանից 5 տարով փոքր; Ես մինչև հաիմա կարոտում եմ նրան: ՈՒ նա այդպես էլ չդարցավ բարեկամ;