Copy SMS

Հուն 04

Պատմություն Հայրական անսահման սիրո մասին

Մաս1
                     Անցյալիհիշողություններ
 -Դավիթարիռեստորանքեզենքսպասում, որտեղես?
-Արդենասելեմորեսորմիխնջույքիցանկությունչունեմ, ինչիհամարենայդձևականությունները?
-Որգասհաստատտրամադրությունդկբաձրանա, շատմեծնվերունեսչեսփոշմանի:
-Լավ, լավգալիսեմկեսժամիցտեղկհասնեմ:
 Դավիթիծննդյանօրնէր, ընկերներըհակառակնրակամքիխնջույքէինկազմակերպել,բայցնամտքերիմեջ էրևչէրուզումգնալմիայնընկերոջզանգիցհետոորոշեցչնեղացնելուհամարգնալ: Այդօրընա 40 տարեկանէրդառնում, սակայնարդեներկարտարիներնածննդյան տոնը նշելու ցանկություն չուներ:
 Առավոտվանից նրան հանգիստ չէին տալիս անցյալի ուրախ և տխուր հիշողությունները: Դեռ շատ երիտասարդ էր, երբ որդու ծնունդից շատ չանցած կինը մահացավ անբուժելի հիվանդությունից: Նա պետք է մենակ մեծացներ իր որդուն, դժվարությամբ, բայց նաև անսահման սիրով ու հոգատարությամբ չէ որ իր ողջ կյանքի երազանքն էր հայր դառնալ: Բայց այդ հարցում էլ ճակատագիրը բարեհաճ չէր նրա հանդեպ: Վաղուցվա չպարզված հաշիվները , թշնամությունը պատճառ հանդիսացան նրա վաղեմի ընկերոջ սրտում Դավիթից խլելու կյանքի միակ ու ամենաթանկ բանը՝ նրա տղային: Մի երեկո նա զինված հանցախումբ ուղարկեց ընկերոջ տուն, որոնք կրակելով նրա վրա տարան 6 տարեկան որդուն :

Իսկ այդ օրվանից արդեն 10 տարուց ավելի էր անցել,և նա ոչ մի լուր չուներ իր որդուց, անգամ չգիտեր նա ողջ է թէ.. .հակառակի դեպքում մտածելն անգամ մահվան էր հավասար իր համար:
4

6

744

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 17

24   տարեկան  տղան  նայում  է  գնացքի  պատուհանից դուրս  և  բացականչում.
-Հայրի՞կ,  նայի՞ր, ծառերը  մնացին  հետևում:
Հայրը  ժպտաց,  իսկ  հեռու  նստած  երիտասարդ  զույգը  կարեկցանքով  նայում  էր  24 -ամյա  տղայի  երեխայական  վարքագծին:
Հանկարծ  տղան  նորից  բացականչեց.
-Հայրի՞կ,  նայի՞ր,  ամպերը  վազում  են  մեզ  հետ:
Երիտասարդ  զույգը   չդիմացավ  և ասաց  ծեր  հորը.
- Ինչո՞ւ  չեք  ձեր  որդուն  ցույց  տալիս   մի  լավ  բժշկի:
-Ցույց  տվել  եմ,- պատասխանեց  հայրը,-մենք  հենց  հիմա  վերադառնում  ենք  հիվանդանոցից:
Ծննդյան   օրվանից  իմ  որդինկույր  էր,  իսկ  հիմա  նա  տեսնում  է:
Յուրաքանչյուր  մարդ  մոլորակի  վրա  ունի  պատմություն:
Մի  դատեք  մարդկանց, քանի  դեռ  նրանց  լավ  չեք  ճանաչում:
Միգուցե  ճշմարտությունը  ձեզ  զարմացնի:
Մտածեք  մինչև  որևէ  բան  ասելը...
http://www.youtube.com/watch?v=dZ0-68Ptbb0
Դեկ 23

Հայոց խիզախ զինվոր

                             
                                          Ահա այն հեռվում կանգնած է հենց նա
                                           Խրոխտ հայացքով,արծվի նման հեռուն է նայում:
                                           Իր հայացքի մեջ վրեժ կա այնքան,
                                           Ցավ ու ուժ կա այնտեղ անսահման:
                                           Միթե հեշտ է կորցնել կողքիդ կանգնած ընկերոջը
                                           Կամ տալ քե հեղը  թուրքին անարժան
                                           Ու հետո տեսնել ,որ այն տեղում
                                           Ուր թափվեց արյունը կողքիդ հերոսի
                                           Կանգնած է հիմա զինվորն ոսոխի:
                                           Եվ տեր է կարծում նա իրեն այնտեղ ,
                                           Բայց ինքն անգամ գիտի, որ սուտ է դա մեծ,
                                           Գիտի նաև այն, որ հավերժ չէ դա,
                                           Մի օր էլ կգա, որ նա հետ կտա այդ հողը,ջուրը
                                           Որին կարոտ է միլիոնավոր հայ,
                                           Որտեղ սպանվել է միլիոնավոր հայ:
                                           Ու դրան ձգտող մարդն է հենց նա
                                           Ցավը ժպիտով ծածկող այն տղան,
                                           Որ կանգնած է սահմանի եզրին 
                                           Ու լուռ հսկում է նա մեր ոսոխին:
                                           Սահման է պահում նա առանց վախի,
                                           Որ կգա հիմա գնդակը թուրքի:
                                           Գուցե և դիպչի սրտին ցավագին,
                                           Գուցե չտեսնի նա էլ ծնողին,
                                           Բայց նա կանգնած է՞ մոռացած իրեն,
                                           Մեզ է պաշտպանում,որ այդ գնդակը 
                                           Գալու դեպքում դիպչի հենց իրեն,
                                           Այլ ո՛չ ծնողին,ո՛չ երեղային,
                                           Ո՛չ էլ մեր եղբայր հայերից մեկին:
                                           Սա է անկոտրուն ոգին զինվորի,
                                           Հենց սա է դարձնում զինվորին հերոս,ազգին պիտանի,
                                           Այ նա է կոչվում մեծ հայրենասեր,
                                           Ով գործում է,այլ ոչ միայն խոսում:
                                           Նրա սուրբ գործի ժառանգներն ենք մենք
                                           Դե փառք ու պատիվ քեզ հայոց զինվոր: 
         

Հուն 04

Իմ հայրենիք

իմ ՀԱՅՐԵՆԻՔ..Իմ ՀԱՅԱՍՏԱՆ..դու միշտ եղել ես կռվի ու կոտորածի թատերաբեմ..միշտ  փորձել են վնասել քեզ...նվաճել քեզ,բա՜յց ....իհարկե չեն կարողացել..դու կանգուն ես մնացել անկախ ամեն ինչից..անկախ հանգամանքներից....կանգուն ես մնացել մեր ապուպապերի շնորհիվ..մեր տատերի շնորիվ..ու կմնաս միշտ կանգուն մեր շնորհիվ.... դա հասկացել է նաև թշնամիդ..ու գիտես ինչ նախանձում է քեզ...չունի ինքը սենց տղեք որ յուրաքանչյուր պահ պատրաստ կանգնած են...չունի ինքը անեմակարևորը հաղթողի ոգի... մի խոսքով իմ ՀԱՅԱՍՏԱՆ դու ուժեղ ես մեզնով իսկ մեք քեզանով ...... 
Ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում իմ բանաստեղծությունը,որը գրեցի քառօրյա պատերազմի ժամանակ..չգիտեմ ինչքանով է ստացվել.բայց կարևորը գրել եմ ի սրտե.......

5

8

1340