Copy SMS

Հուն 26

Մեռելածին անմահները|Արթուր

Մենակ էր…թերևս, ինչպես միշտ: Արթնացավ գարնանային այրող արևի շողերի ջերմությունից: Ժամը վեցն էր: Բացվող արշալույսի շղարշի ներքո նա իրեն գտավ հատակին: Երևի նորից չէր հասել անկողնուն… Արդեն բնազդաբար ձեռքը տարավ պահարանին, փորձելով վերցնել ինչ որ բան, բայց շոշափեց միմիայն դատարկություն: Շրջվեց և տեսավ, որ սրճի բաժակը չկա: Դատարկություն…սկսեց նորից մտածել դատարկության մասին, փորձեց մի քանի անգամ բռնել կամ էլ գեթ շոշափել օդը, թեկուզև գիտեր որ չի կարողանալու: Վերադարձավ իրականություն և մի պահ շանթահար կանգնեց, դեմքը ջղաձգվեց, բայց իսկույն
3

0

197

Սեպ 08

Լուռ ուղեկից

-Ի վերջո կասե՞ս, թե դու ո՞վ ես իմ թանկագին բարեկամ, այսքան ժամանակ ինձ ուղեկցել ես ու ինչ որ կերպ փորձել տանել մի ճանապարհ, որտեղ ես լիովին ինձ հանգիստ կզգամ...

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Օգս 22

ԱՆԱՎԱՐՏ ՊԱՅՔԱՐ

Կընդունեմ բոլոր տեսակի կարծիքները, քանի որ այս բանաստեղծությունը մի տեսակ սրտովս չի. ուզում եմ վերամշակեմ այն, բայց չեմ կողմնորոշվում, թե որ ուղղությամբ պետք է աշխատեմ: Ձեր կարծիքները կօգնեն ինձ այդ հարցում...


Թույլ տուր վեր հառնեմ այս մեծ անդունդից
Եվ քայլեմ իմ իսկ կերտած ճամփայով,
Մի խանգարիր ինձ քո պահանջներով
Ով ճակատագիր…
5

8

1165

Մար 24

ԵՍ ԵՄ ԱՅԴ ՀԱՅԸ


Այս տողերը ընթերցելիս յուրաքանչյուր ոք թող անպայման հիշի մի կարևոր բան, որ կարդում է ի՛ր անունից, և որ այս բանաստեղծությունը ծնվել է ի՛ր հոգու խորքում ... Երբ յուրաքանչյուրս գիտակցենք, որ հենց մենք ենք այն հայը, ով պետք է կերտի Հայաստանի ապագան, կհասնենք այն արդյունքին, որին միշտ ձգտել ենք...
Մեզ պարզապես անհրաժեշտ է գիտակցել, որ մենք ենք մեր երկրի տերը, և որ մենք չունենք այն մարդկանց կարիքը, ովքեր պետք է ցույց տան ճանապարհ, որով մենք կկարողանանք հասնել մեր նպատակին...