Copy SMS

Հուն 20

Կյանքը գեղեցիկ է, երբ նրան գեղեցիկ աչքերով ենք նայում

Այսօր ինտերնետ հարթակում գտա այսպիսի գեղեցիկ հոդված և ցանկացա կիսվել ձեզ հետ...
Կյանքը՝ սև և սպիտակ գծերի հերթականություն է: Եվ եթե նույնիսկ Ձեր համար այժմ այդքան էլ արևային ժամանակաշրջան չէ, գլխավորը՝ չդադարել հավատալ սեփական ուժերին և վստահել տիեզե

րքին:
Հուլ 06

Դաժան մանկությունը, անբովանդակ կյանք, անիմաստ վախճան:

Խոսքոս չեմ ցանկանում համեմել գրական-գեղարվեստական կապակցություններով, որպեսզի ցույց տամ գրագիտությանս աստիճանը, ես այն եմ ինչ որ կամ: Գրումեմ պարզ և հասարակ ձևով,իսկ եթե ուզումեք ճող և հարուստ բառապաշարով ինչ-որ բան կարդալ, ապա կարդացեք Ռաֆֆու «Սամվելը»:



8

8

1124

Ինչ եք ցանկանում գնել այսօր՞

Հուն 23

Բոլորս էլ սխալվում ենք

Վերջերս իմացա, որ 18 մանկապարտեզի դաստիարակ Ժենյա Հակոբյանն ապտակել է մանկապարտեզի երեխաներից մեկին: Այնուհետև ինքնակամ դիմում է գրել և դուրս եկել աշխատանքից: Ասեմ, որ նա իմ դաստիարակն է եղել, և ես չեմ պատկերացնում, որ իմ սիրելի դաստիարակը կարող էր նման բան անել: Ժենյան շատ բարեհամբույր ու համբերատար անձնավորություն է, ում համար, համոզված եմ, թանկ են և՛ երեխաները, և՛ իր աշխատանքը: Նա մի քանի տարի շարունակ նվիրված աշխատել է:
Միանշանակ չեմ ընդունում երեխաներին այդ մեթոդով դաստիարակելը, սակայն մի պահ եկեք մեկ այլ կողմից նայենք այս երևույթին և հասկանանք: Հարց է ծագում, ծնողներն իրենց երեխային չե՞ն ապտակում, չե՞ն բղավում, երբեք հունից դուրս չե՞ն գալիս: Միանշանակ լինում է, երբ իրենց նյարդերը չեն դիմանում և մեկի փոխարեն մի քանի ծնողական ապտակ են հասցնում: Դա է հաճախ լինում երեխային սաստելու միակ միջոցը: Համոզված եմ, որ Ժենյա Հակոբյանը մայրական ապտակ է հասցրել երեխային և այն էլ շատ թույլ: Դաստիարակներն էլ կարող են երբեմն նյարդայնանալ, բղավել: Բայց միանշանակ այդ ամենը չափի ու սահմանի մեջ ՝ առանց կորցնելու ինքնատիրապետումը:
Որքան էլ սիրես քո աշխատանքը, որքան սիրես երեխաներին, միևնույն է գալիս է այդ պահը, որը կարող է լինել ցանկացած մարդու հետ:
Ծնողներն իրենց հերթին թող հասկանան, ըմբռնեն ու չնայած այդ ամենին չքարկոծեն դաստիարակին: Մի պահ կարելի է մեզ պատկերացնել նրա տեղում, չէ որ բոլորս էլ սխալվում ենք :